Miedź w organizmie

Miedź w organizmie

Miedź jest mikroelementem, którego obecność w organizmie człowieka jest znikoma (75–150 mg), podobnie zapotrzebowanie dzienne na miedź jest niewielkie. Jest jednak niezbędna w wielu procesach biochemicznych, a szkodliwy jest zarówno niedobór, jak i nadmiar miedzi w organizmie.

Rola miedzi w organizmie

  • odpowiada za wzrost i prawidłowy rozwój organizmu
  • bierze udział w tworzeniu melaniny decydującej o kolorze skóry i oczu
  • zwalcza wolne rodniki i poprawia odporność organizmu
  • hamuje wzrost bakterii, niszcząc je
  • bierze udział w syntezie hemoglobiny
  • miedź (i żelazo) pomaga w transporcie tlenu do komórek, zwłaszcza komórek nerwowych
  • pozytywnie wpływa na pracę mózgu, w tym zdolność zapamiętywania, myślenie kreatywne
  • bierze udział w tworzeniu kolagenu i elastyny, więc wpływa na stan kości i stawów
  • zapobiega chorobom układu krążenia i chorobom serca

Produkty, w których występuje miedź

Dzienne spożycie miedzi w produktach waha się w granicach 2-3mg na dobę(dzieci 1-2mg), chociaż sporadycznie może sięgać nawet 10 mg. Wysokie spożycie nie jest groźne, o ile nie jest regularne. Najlepsze źródła miedzi:

  • wątroba – zawartość miedzi bardzo zróżnicowana w zależności od pochodzenia (wątroba cielęca może mieć nawet 30 razy więcej miedzi niż wątroba drobiowa)
  • ostrygi – zawartość miedzi zależy od miejsca połowu i gatunku w szerokim zakresie
  • drożdże piekarskie
  • ziarna sezamu, dyni, słonecznika, soi
  • kalmary, homary
  • kakao, a więc również czekolada
  • pomidory, zwłaszcza suszone
  • siemię lniane
  • suszone śliwki
  • papryka
  • orzechy laskowe (włoskie dużo mniej)
  • płatki owsiane
  • kasza gryczana
  • chleb żytni i pszenny razowy, pełnoziarnisty
  • groszek zielony
  • natka pietruszki

Wchłanianie miedzi z pokarmu blokowane jest związki siarki zawarte w niektórych warzywach krzyżowych, białko mleka i jaj oraz cynk w nadmiarze (zbyt dużo owoców morza), żelazo, wapń i fosfor., fityniany, błonnik pokarmowy. Zależność obecności miedzi i cynku jest bardziej złożona i wzajemna, ponieważ miedź jest potrzebna do wchłaniania żelaza. Niedobór miedzi może więc prowadzić do niedokrwistości.

Przyswajanie miedzi jest większe z pokarmów pochodzenia zwierzęcego, niż roślinnego, wspomaga je obecność witaminy C oraz węglowodanów, głównie skrobi i glukozy.

Warto zwrócić uwagę na wodę pitną dostarczaną rurami miedzianymi. Jeśli woda jest miękka lub ma niskie pH, to wypłukuje miedź, która może przedostawać się do posiłków sporządzanych w domu. Nie należy przyrządzać posiłków na bazie ciepłej wody, która zawiera więcej miedzi niż zimna.

Objawy niedoboru miedzi w organizmie

  • zaburzenia pamięci
  • zaburzenia koncentracji
  • infekcje, zaburzenie odporności
  • kruche kości, ubytek masy kości
  • niedokrwistość
  • zniekształcenia kości
  • wzrost poziomu cholesterolu
  • zaburzenia układu nerwowego

Przyczyny niedoboru miedzi w organizmie

  • przewlekłe biegunki
  • zaburzenia wchłaniania miedzi
  • nadmierne odchudzanie się
  • nadmierna suplementacja produktami zawierającymi pierwiastki i związki blokujące wchłanianie miedzi

Objawy nadmiaru miedzi w organizmie

  • bóle żołądka
  • zaburzenia widzenia
  • bóle mięśni
  • zaburzenia układu oddechowego
  • zaburzenia pracy serca
  • zaburzenia funkcjonowania wątroby
  • nadmiar miedzi odkłada się w wątrobie, nerkach, rogówce oka i w mózgu, uszkadzając je

Przyczyną nadmiaru miedzi może być nadmierna suplementacja, dlatego wszelka suplementacja miedzi (jak każda inna) powinna odbywać się pod kontrolą lekarza. Zawartość miedzi rośnie w stanach zapalnych, przy białaczce szpikowej oraz anemii blastycznej oraz megaloblastycznej.

Zawartość miedzi w organizmie określa się badając stężenie miedzi w surowicy krwi. Wskazania do badania to żywienie pozajelitowe, diagnostyka marskości wątroby, badania kontrolne w razie stwierdzonego wcześniej odchylenia od normy poziomu miedzi. Zawartość miedzi bada się również w przypadku podejrzenia choroby Wilsona lub genetycznej choroby Menkesa.

W większych dawkach miedź jest trująca, ale spożycie dawki śmiertelnej jest możliwe w zasadzie poprzez spożycie związków chemicznych stosowanych w przemyśle lub ochronie roślin.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 głosów, średnia ocen: 5,00 z 5)
Loading...