Grzybica pochwy

Grzybica pochwy

Pochwa to część narządu płciowego kobiety, który natura przygotowała do ochrony narządu rodnego przed zakażeniem przez różnego rodzaju zakażenia wywołane przez drobnoustroje. Sama budowa pochwy poprzez przyleganie do siebie ścianek stanowi skuteczną mechaniczną przeszkodę dla wnikania bez kontroli wszelkich drobnoustrojów do środka. Wydzielina pochwy, dzięki bakteriom (pałeczki kwasu mlekowego) ma odczyn kwaśny, co zapobiega rozwojowi większości bakterii. Ciągłe powstawanie wydzieliny powoduje zwilżenie, a przez to obmywanie ścian pochwy i w ten sposób utrudnia umiejscowienie się tam drobnoustrojów. Jest to kolejne zabezpieczenie ochronne organizmu przed zakażeniem.

Ze względu na bezpośrednią styczność ze środowiskiem zewnętrznym pochwa jest najbardziej narażona na wszelkiego rodzaju urazy, uszkodzenia i zakażenia. Obecne na stałe w zdrowych błonach śluzowych układu rodnego grzyby-drożdże Candida albicans, pozostają w równowadze biologicznej i nie ujawniają swoich właściwości chorobotwórczych. Pochwa jest narażona na wszelkiego rodzaju urazy, uszkodzenia i zakażenia. Na skutek zakażenia się kobiety, najczęściej drogą kontaktu płciowego albo na skutek chorób ogólnoustrojowych ta równowaga zostaje zachwiana. W szybkim tempie namnażają się drożdże i pojawia się u kobiet grzybicze (drożdżowe) zapalenie pochwy – kandydoza (drożdżyca). Są to bardzo małe drobnoustroje, o jajowatym albo kolistym kształcie, bardzo szybko się rozmnażają i tworzą na bonie śluzowej pochwy charakterystyczne skupiska grzybów.

Choroby ogólnoustrojowe, które mogą predestynować do grzybicy pochwy to:

  • nadmierna otyłość, cukrzyca
  • zaburzenia jelitowo-żoładkowe
  • niedobór witamin z grupy B
  • stosowanie wysoko-przetworzonej żywności
  • stosowanie doustnej antykoncepcji
  • stosowanie antybiotyków do leczenia różnych schorzeń.

Jednocześnie w trakcie antybiotykoterapii ginie również wiele innych bakterii niechorobotwórczych takie jak te pałeczki kwasu mlekowego w pochwie, co z kolei pozwala na bardzo szyki rozwój drożdży. Możliwa jest taka sytuacja, że grzybica pochwy może powstać na skutek częstych irygacji, czyli przepłukiwania pochwy. Grzybicze zapalenie pochwy jest bardzo częstą dolegliwością u kobiet w ciąży, jako skutek zmian hormonalnych zachodzących w ustroju kobiety, które ułatwiają namnażanie się drożdży w pochwie.

Grzybica pochwy – objawy

Objawy to bardzo uporczywy i dokuczliwy świąd sromu oraz gęste, na ogół skąpe białawo-szare upławy o charakterystycznym cuchnącym zapachu (lub bezwonne), mają liczne, podobne do twarogu, sera grudki, w których skład wchodzą kolonie grzybów wraz ze złuszczonym naskórkiem błony śluzowej oraz śluzu z pochwy. Na bonie śluzowej pochwy i sromu są widoczne gołym okiem białawe naloty wielkości pleśniawek (jak w jamie ustnej) albo obejmują większą powierzchnię a pod nimi śluzówka bardzo obrzęknięta i zaczerwieniona.

W bardzo silnym stadium choroby, przy silnych zakażeniach, drożdże rozwijają się także na skórze wewnętrznych powierzchni ud oraz pachwin. Do uczucia swędzenia błony śluzowej pochwy i sromu dochodzi bardzo uporczywe pieczenie również całej okolicy krocza. Jeżeli chora ulegnie odruchowi drapania, to dochodzi do wtórnego zakażenia sromu, a grzybica może przenieść się na paznokcie. Stosunki płciowe są w tym okresie zabronione, bo grożą nie tylko rozprzestrzenieniem się choroby u kobiety, ale umożliwiają zarażenie mężczyzny, który może zachorować na drożdżycę narządu moczowo-płciowego. Mężczyzna dotknięty drożdżycą prącia jest w wielu przypadkach źródłem zakażenia kobiety.

Sposoby zapobiegania kandydozie to:

  • ograniczanie słodyczy na rzecz warzyw
  • leczenie cukrzycy
  • zwiększenie ilości wody
  • noszenie bawełnianej bielizny
  • higiena
  • stosowanie preparatów o odpowiednim pH do higieny pochwy
  • ograniczanie antybiotyków, a jeśli jest to konieczne to równoczesne przyjmowanie probiotyków.

Diagnoza jest stawiana przez lekarza ginekologa po badaniu, najlepiej po uzyskaniu wyniku z badania wymazu z pochwy.

Grzybica pochwy – leczenie

Leczenie (po uzyskaniu wyników) celowanymi preparatami przeciwdrożdżycowymi zleconymi przez lekarza w postaci globulek dopochwowych i maści. Czasem jest potrzeba włączenia również preparatów doustnych. Należy ściśle przestrzegać czasu leczenia, by nie nastąpi nawrót choroby.